كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

227

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

ذلِكُمْ اين استقسام فِسْقٌ بيرون رفتنست از دائره اسلام زيرا كه افتراست بر خدا اگر برب او را مىخوانند يا شرك اگر غير او را مىگويند الْيَوْمَ امروز كه روز جمعه است و يا عرفه يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا نااميد شدند كافران مِنْ دِينِكُمْ از بطلان دين شما يا از رجوع شما بدين ايشان فَلا تَخْشَوْهُمْ پس مترسيد از فتنه ايشان وَ اخْشَوْنِ و بترسيد از من اين آيت نماز ديگر روز عرفه در حجة الوداع فرود آمد و آن حضرت بر ناقه عضباء سوار بود و بعد از نزول اين آيت هشتاد و يك روز بزيست الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ امروز كامل گردانيدم براى شما دِينِكُمْ دين شما را كه ديگر احكام او را رقم نسخ نخواهد بود وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ و تمام كردم بر شما نِعْمَتِي نعمت خود را كه حج گذاريد ايمن و مطمئن باشيد و هيچ مشركى با شما حج نگذارد وَ رَضِيتُ و اختيار كردم لَكُمُ الْإِسْلامَ براى شما اسلام را دِيناً دينى كه پاكيزه‌تر از همه دينهاست فَمَنِ اضْطُرَّ پس هر كه بيچاره ماند فِي مَخْمَصَةٍ در گرسنگى و نايافت طعام و ازين محرمات كه مذكور شد بخورد غَيْرَ مُتَجانِفٍ لِإِثْمٍ در حالتى كه مايل نباشد بسوى گناهى يعنى بتلذذ نخورد و يا زياده از سد رمق تناول نكند فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ پس به درستى كه خدا آمرزگارست مر او را درين گناه رَحِيمٌ مهربان برو كه با كل اين مقدار رخصت داد آورده‌اند كه عدى بن حاتم و زيد الخيل طائى كه پيغمبر او را زيد الخير نام نهاد به خدمت آن حضرت ص آمده گفتند يا رسول اللّه ما در جائى باشيم كه باستظهار سگان و مرغان شكارى مهمان‌دارى مىكنيم و سگان آل ذريحه و آل جويريه جانوران دشتى مىگيرند بعضى از آن جمله است كه درمىيابيم پيش از آنكه سگ هلاك كند ذبح مىكنيم و برخى آنست كه تا رسيدن ما سگ تلف كرده است و حق سبحانه فرمود كه مردار حرام است حكم اين چگونه باشد آيت آمد كه يَسْئَلُونَكَ از تو مىپرسند كه از مطاعم ما ذا أُحِلَّ لَهُمْ چه چيزى حلال كرده شد بر ايشان قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ بگو كه حلال كرده شد بر شما گوشتهاى پاكيزه كه بنام خدا ذبح كرده باشند وَ ما عَلَّمْتُمْ و ديگر حلالست شكار آنچه تعليم داده‌ايد مِنَ الْجَوارِحِ از شكاركنندگان خواه از سباع چون سگ و يوز و خواه از طيور چون چرخ و باز و جز آن مُكَلِّبِينَ در حالتى كه شما مؤدب و معلميد ايشان را تُعَلِّمُونَهُنَّ مىآموزانيد جانوران شكارى را مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللَّهُ از آنچه خدا شما را آموخته است از طريق تاديب و آن چنانست كه از پى شكار روند وقتى كه خداوند سر دهد ايشان را و به خواندن او بازآيند و شكارى را نخورند و نگاه دارند ازو فَكُلُوا پس بخوريد پاك و حلال مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ از ان چيزى كه جانوران شكارى نگاه داشته‌اند براى شما و نخورده‌اند و بعضى فقها در شكار مرغان شكارى اين شرط نه‌كرده‌اند چه تاديب طيور تا به اين حد متعذرست وَ اذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ و ياد كنيد نام خدا را بر آن چيز كه تعليم داده‌اند در وقت ارسال او بجانب صيد و گفته‌اند بسم اللّه اللهم . اهد صدورنا بايد گفت و بسم اللّه نيز كفايت است وَ اتَّقُوا اللَّهَ و بترسيد از خدا در تناول آنچه حرام كرده است إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسابِ به درستى كه خدا زود حساب است و از حلال و حرام سؤال خواهد كرد .